Halló, halló, halló. Mér fannst sérstaklega skemmtilegt að sjá að engin kommentaði seinasta blogg. HAHAHAHAHAHAHAHA ég sé þetta alveg fyrir mér. Þið hugsuðu " er hún orðin geggjuð " þannig að ég ákvað að setja ekki inn hugsanir mínar í dag, heldur bara svona almennt efni. Er ekki viss um að þið, mínir allir, höndlið fleiri Siggu hugsanir. Við hjónakornin erum s.s. í fjarbúð og líkar það svona svakalega vel. Við rétt nennum að henda " hæi " á hvort annað í gegnum símann og erum svona svakalega hamingjusöm með það. Það verður spennandi að sjá þegar við flytjum aftur saman. Við verðum þá með aukaherbergi, spurning hvort að við rötum saman í eitt ????? Ja hvað haldið þið ? Erum við svolítið líflaus hjón ? Finnst ykkur það ?
Nei mér finnst þetta alveg frábært. Laus við kallinn í smá tíma. híhíhíhíhíhíhíhí.
Hey í annað, ég er að fara að hitta kofasystur mínar í kvöld, hlakka ekkert smá til. Ætlum að snæða á Horninu og kjafta svolítið og svo veit maður aldrei nema að maður hristi eitthvað hnéskeljarnar á eftir. Gæti nú verið gaman. Við Tóta mín finnum nú samt fyrir hvað við erum orðnar ferlega gamlar og segumst alltaf ætla heim um ellefu og í seinasta lagi um miðnættið, en það endar nú ansk........... oft með 7 - 8 næsta morgun.
Æðislegt á Gay pride þegar við rosalega sárfættar hittum þennan háa myndarlega karlmann í Austurstrætinu og við byrjuðum að lýsa fyrir honum hvað við konur ættum bágt að þurfa að vera á þessum skóm. HAHAHAHAHA, við heimskar maður, auðvitað skyldi hann okkur fullkomlega, gekk oft í háum hælum.
Knús og kossar þangað til næst.
Friday, October 06, 2006
Tuesday, September 26, 2006
| Góðan og blessaðan. Verð að segja ykkur frá geggjuðum matarboðum sem okkur var boðið í um helgina. Á föstudagskvöldið buðu Anna og Viðar ( eigendur fasteignasölunnar ) okkur í Foldargrill. Og það get ég sagt ykkur að ég fæ ekki betri mat heldur en er í þeirra boði. Anna er einfaldlega snillingur þegar kemur að matargerð, já bara algjör gúru. Þar fengum við snilldar rækjukokteil, nei ekki þennan í koníakglösunum með slettu af kokteilsósu yfir. Ó sei sei nei. Þetta voru ferlega ferskar rækjur með ferskum kryddjurtum og mangó, æðisleg dressing með og svo tortillas, fylltar með osti og kryddi og fleiru og fleiru. Já þetta var forrétturinn. Síðan fengum við grillað lambakjöt með sætri kartöflumús og salati og ekki má gleyma alioli inu hennar Önnu sem er það besta sem ég hef nokkur tímann smakkað. Í eftirrétt fengum við rabbabarapæ með ís og rjóma og síðan kaffi og grand. Síðan á laugardagskvöldið þá buðu Magga og Kiddi okkur í mat. Og þar fengum við geggjaða tómatsúpu með kjúklingi, tortillum, guagamole og rjóma, speltbrauð með kókos og geggjað papriku hummus. Og í eftirrétt þá fengum við berjaköku og ís. Ég ætla rétt að láta ykkur vita það að ég nýtti mér þessi frábæru boð mjög vel. ÞETTA VAR EINFALDLEGA ALVEG STÓRKOSTLEGA UNAÐSLEGT. Síðan var fjölskyldan í rússi á sunnudeginum af því að við þurftum að sjá okkur sjálf fyrir mat það kvöldið. Já maður er fljótur að komast upp á lagið, hmmmmmmmmmmmmmmmmm. Talandi um það, hugsið ykkur ef ykkur biðist að vera fyrirmenni í sólahring svo ég tala nú ekki um viku. Jesús minn, ætli það yrði nú ekki erfitt að snúa aftur til baka í sitt venjulega líf, þrífandi ló úr hornum og setja í þvottavél ? OK ég er sammála því, vika kanski of stutt. En ég held samt, eins og einn góður frændi minn sagði einu sinni, það er ekkert mál að aðlagast góðu lífi en það er rosalega erfitt að þurfa að fara til baka. Þarna var hann Oddur frændi minn að tala um laun og atvinnuleysi og hvernig það hefði áhrif á fólk. Hann sagði að fyrir mann eins og sig , sem væri vanur að vera á mjög góðum launum, væri nánast ómögulegt að aðlagast litlum launum. Hann væri orðin vanur ákveðnum lífstíl, fara til útlanda þegar hann vildi, kaupa hitt og þetta þegar hann vildi, aka um á góðum bílum og annað slíkt. En ef hann missti þau laun sem hann hefði þá myndi hann sennilega bara vilja deyja, enda að hans mati, lífið svolítið tilgangslaust þar sem að hann gæti ekki keypt neitt. Já svona er þetta maður óskar þess alltof oft að hafa meira heldur en maður hefur í staðinn fyrir að njóta þess sem maður hefur. Guðbjörg ( vinnufélagi ) var að segja mér að hún hefði séð í sjónvarpinu þátt um konu ( auðvitað í ameríku ) sem ætti 4 ur börn og hún hefði tekið sérstaklega eftir því af því að 3 börnin voru svört og eitt hvítt. Kona þessi var að berjast við krabbamein. Hún hafði tekið að sér 4 börn sem uppeldisforeldri og voru öll börnin eyðni smituð. Getur einhver sagt mér afhverju í ósköpunum þessi kona þarf að berjast við krabbann. Mér finnst þetta fólk eitt það óeigngjarnasta sem ég heyri af. Ég búsett hér á Fróni og þekki ekki óeirðir í mínu heimalandi, með allt veðsett í botn og get samt borgað af því, með þak yfir höfuðið sem ég á sjálf, slatta af farartækjum, nóg að bíta og brenna en samt vælandi. Ég á eitt barn og Lýður 2, sem við kusum að eignast sjálf og samt erum við vælandi. Af hverju í ósköpunum velur maður að væla allt sitt líf. Getur einhver sagt mér það. Öll mín lífsumgjörð er valin af mér sjálfri, ég hef frelsi til að láta drauma mína rætast á tiltölulegan auðveldan máta. Það eru engin stjórnvöld sem banna mér að ferðast, eignast eitthvað, gera eitthvað eða neyða mig í stríð. Ég hef svo miklu meiri möguleika en stór % af öllum heiminum. Jáhá núna eina sem ég þarf að gera er að muna þetta á daglega. Jæja nú er ég búin að losa hjarta mitt í dag. Þetta höfðuð þið upp úr því að vilja ekki hlusta á flutningssögur eina ferðina enn. :-) Bless á meðan. |
Thursday, September 21, 2006
| Hæ ég er mætt aftur. Dísa mín, auðvitað veist þú ekkert um Rockstar Supernova og er það alltof langt mál til að fara með það hér. En eitt get ég sagt þér. Að Magni er komin heim, á eftir að syngja og túra með þessu frábæra húsbandi í janúar n.k. og að Lucas hann vann, eins og ég hélt, og núna eru hann og Tommy Lee ( fyrrverandi Pamelu Andersson maður og barnsfaðir ) örugglega í stanslausu geimi. Nú geta íslendinar farið að sofa á venjulegum tíma á þriðjudags og miðvikudagskvöldum og þá vonandi minnka baugar okkar hér á fróni. Jájá við erum enn að flytja út og nú er alveg að koma að þessu. Það er ótrúlega mikið af dóti farið í geymslu og merkilegt nokk hvað er nú samt rosalega mikið eftir. Það er svo skrýtið að mér finnst eins og allt hafi stöðvast i kringum mig. Maður fer í vinnuna og síðan heim ( að pakka ) og stundum hef ég mig grunaða að vera meira að segja farin að nota það sem afsökun fyrir að gera ekki eitthvað annað. Það er svo skrýtið að maður verður minna upplagður fyrir að fara eitthvað þegar allt er í drasli og út um allt heima hjá manni. Svona eins og lífið stoppi pínu, engar framfarir. Svona getur maðurinn verið skrýtinn. Við hjónaleysin skelltum okkur á Nick Cave tónleika ,í laugardagshöll, síðasta laugardag og voru þeir alveg yndislegir. Ég verð að viðurkenna það að ég hef ekki mikið hlustað á kauða og það kom mér nokk vel á óvart hvað hann var pönkaður. Einhverra hluta vegna hafði ég ekki tekið vel eftir því áður. Spurning hvað ég hlustaði vel. En þetta var algjör snilld. En til að merkja hvað við erum orðin hræðilega gömul þá fórum við beint heim, upp í sófa að kúra og sofnuðum þar mjög fljótlega. VIÐ ERUM ALVEG HREINT SKELFILEG. Þangað til næst, knúúúúúúúúúúúúúúúúúúússssss |
Wednesday, September 06, 2006
| Halló allir mínir vinir og velunnarar !!!!!!! Loksins kemur smá uppfærsla á bloggið. Hún Dísa vinkona mín í danaveldi er ekki parhrifinn að letinni í mér. En það er sýnilegt að öllum öðrum er sama ! Sko nýjustu fréttir eru þær..................... við erum byrjuð að pakka niður dótinu okkar því að við erum að flytja út núna 1. okt. n.k. og þá fer ég og Telma til Þórdísar systir og hennar Töru Sóleyjar og Lýður ætlar að liggja hjá Trausta ( ég er reyndar skíthrædd við það, þeir tveir eiga eftir að fíla piparsveinalífið ) . Svo flytjum við inn í nýju íbúðina 1. nóv. n.k. Það er alltaf svolítið erfitt að pakka niður seinasta draslinu af því að maður telur sig alltaf þurfa að nota góðan slatta fram á seinasta dag. Þannig að nú fer ég heim eftir vinnu og tvístíg yfir því hvað eigi að pakka næst. Já eins og þið sjáið er minn ástkæri maki ekki mikið að ómaka sig yfir pökkunarstandinu. Nei trúið mér það jókst hjá honum aukavinnan þegar kom að því að þurfa að pakka. Já og ekki nóg með það heldur tók hann að sér nokkra jálka ( það þýðir hestar ) svona til að minnka tímann sem hann gæti verið heima. Já en svona til að draga aðeins úr leti hans í pökkunum þá er hann mjög duglegur að fara með kassana í geymslu. Ég slepp við að bera þá og það er þess virði. Ég þori að skrifa þetta hér því að hann les aldrei bloggið mitt, hahahahhahaha. Hey og þið hin ekki vera að benda honum á það. Maður verður nú að eiga sitt privat. En ef þú lest það Lýður minn þá elska ég þig samt. :-) ´ Ég fór á tónleika á laugardaginn á Cafe Rosenberg, þar var kvartettinn VOX FOX að skemmta. Ég, Elfa syst og Anna syst fórum að hlusta á Þórdísi syst. sem er í þeim kvartett ásamt Gunnari, Lilju og Hreiðari Inga. Alveg yndisleg kvöldstund. Rosalega gaman og ég mæli með að þið farið á tónleika með þeim næst þegar þið heyrið þá auglýsta. Það var svakalega gaman að sjá fullt af útlendingum skemmta sér konunglega yfir skemmtilegu tónlistarlífi á Íslandi. Já og svo spilaði hljómsveit sem ég man ekki hvað heitir en á núna lag sem er spilað svolítið og heiti Clementine ( eða eitthvað svoleiðis ) gæti líka verið " My darling Clementine " Þeir eru svo skemmtilegir. Vox Fox söng líka með þeim og það myndaðist þvílík dúndur stemning á staðnum. ( Dodda fæ ég prósentur ? ) Og ef þið Dóa og Tóta lesið þetta þá er ég sko þvílíkt hress í dag, þið mynduð ekki trúa umskiptunum síðan í gær. Hey kusuð þið Magna " okkar " í nótt ? Að sjálfsögðu vakti ég og kaus örugglega 200 sinnum. Sko við sem erum nú alltaf að bera okkur saman við aðrar þjóðir eigum að nota okkur það að við erum lítil þjóð og standa saman þegar þess þarf. Við eigum ótrúlegan mátt í samstöðunni. Já en finnst ykkur ekki leiðinlegt hvað hún Dilana er eitthvað að falla ? Mér finnst framganga hennar 2 seinustu vikur ( síðustu viku og síðan í gær ) vera til skelfingar. En mig langar að vita ! Er það hún sem er að falla eða er sjónvarpsefninu stýrt þannig að okkur finnst hún vera að falla ? Hvað haldið þið ? Mig rennur það stundum í grun að við séum ekki alveg að sjá allt í samhengi. Ég held að Storm og Magni séu í hættu í kvöld, ég held að þeir vilji halda Toby inni lengur, hann er svo skemmtilegur. Ekki nema að Dilana detti út, miða við fallið, en ég trúi því ekki. Ég hélt alltaf þangað til í seinustu viku að Dilana myndi vinna þetta en nú er ég ekki viss. Ég er ansi hrædd um að þeir ætli og séu löngu búnir að velja Lukas. Enda fittar hann fínt inn í þetta tívolí þeirra. Og mín vegna alveg ágætt það gefur mér þá ástæðu til að kaupa EKKI cd ið þeirra ef eitthvað verður gefið út af þeirri tónlist. Eru fleiri eins og ég sem sjá fyrir að Lukas verði fyrir valinu og síðan verði bara eitt stórt parý hjá þeim. Það held ég að verði ekki langlíft. Og við vitum það öll að Magni hefur allt of mikla hæfileika til að verða valin sem sigurvegari í þetta band. Keppnin held ég sé búin að gera það fyrir hann sem gott er og nú bara hans að fylgja því eftir. Hey Magni, með húsbandinu, það væri snilld. Snilldar band. Jæja, jú ætla ég að hætta þangað til næst. Knús og kossar til ykkar allra. |
Monday, August 14, 2006
| Hey ég gleymdi að segja ykkur frá Gay pride helginni minni ( og allra hinna ) Ég byrjaði á því að fara heim til Tótu vinkonu og vekja hana af værum 2ja tíma blundi þar sem að hún hafði verið á næturvakt aðfaranótt laugardagsins. Ég koma með rúnstykki og hjónabandssælu til að hressa hana við. Þannig að dagurinn byrjaði á yndislegum morgunmat hjá okkur vinkonunum. Ég skil ekki í henni Tótu, ég get svarið það að þegar hún kom framm úr þá byrjaði hún strax að syngja ............... hvaða morgungleði er það ? Síðan skondruðumst við í bæinn og horfðum á gönguna ásamt fleiri þúsund manns. Hittum síðan Þórdísi systir og dóttur hennar hana Töru Sóley sem urðu samferða okkur niður á Lækjargötu. Þar skemmtum við okkur mjög vel. Fórum síðan heim til að taka okkur til fyrir partý-ið hjá Óla Geir og Rng. Þetta var alveg geðveikt partý. Við fengum æðislegan mat oooooooooooo ég borðaði svo mikið, svo var farið í hina ýmsu leiki og skemmt sér alveg konunglega. Endað í bænum ( Lýður fór heim ) fyrst á Thorvaldsen og síðan seint og um síðir á NASA. Ji ég dansaði svo mikið. Hún Gabí, vinkona Tótu, var svo yndisleg að ná í okkur á milli kl. 6 - 7 um morguninn. |
Þarna skemmtu systur mínar sér líka yfir því að ég var svo stirð í öllum líkamanum og hreyfði mig mjög afkáralega. Já haldið ekki að Anna systir hafi verið að senda mig eftir fullt af dóti og svo kallaði hún á eftir mér : Sigga flýttu þér, flýttu þér. Þær systur sátu svo í krampakasti á meðan ég skakklappaðist framm og til baka. JÁ OG ÞETTA KALLA ÞÆR HÚMOR!!!!!!!!
Reyndar gleymdi ég að byrja á því að segja að síðasta föstudag fyrir sumarfrí ( s.s. vinnudag og ég að drífa mig austur strax á laugardeginum ) þá seldist íbúðin mín sem ég er búin að reyna að selja síðustu 7 mán. Já hún Sigga þurfti að koma þessu í gegn 1.2.og 3. og fara svo beint í 4 vikna frí og fyrstu 2 út úr bænum. Trúið mér ég var svo stressuð að ég nagaði á mér handarbökin við að koma þessu í gegn áður en ég færi. Jæja en þegar ég kom aftur þá varð ég nú aldeilis að fara að finna húsnæði fyrir familíuna. Við Lýður skoðuðum endalaust af húsnæði, einbýli, hæðir, íbúðir............... kræst ég er svo búin að fá mig fullsadda af að ráðast inn á ókunnugt fólk og kíkja í skápana. En viti menn, síðasta föstudag skrifuðum við undir lokatilboð um kaup á nýrri íbúð. Og nú erum við fjölskyldan að flytja í Hafnarfjörðin. Ég er svo glöð. Þetta verður alveg yndislegt. Reyndar flytjum við ekki alveg strax. En það kemur að því. Og þá allir mínir vinir og fjölskylda er ykkur boðið hér með í kaffi hvenar sem er.
Knús og kossar þangað til næst. KISSSSSSSSSSSSSSSSSSS
Monday, July 17, 2006
Tuesday, May 23, 2006
Góðan og blessaðan daginn allir mínir vinir og til hamingju Finnar með sigurinn í Eurovision. Matti minn engar svona þjóðarglósur þótt að þínir menn hafi unnið þetta. En samt innilega til hamingju. OG HVAÐ SEGIÐ ÞIÐ SVO UM HANA SILVÍU NÓTT ?? Ég sagði alltaf að við áttum að senda Regínu Ósk. Hún væri okkur til sóma og lagið flott. Ég komst að því í gærkveldið að ég hugsa alveg eins og Birgitta Haukdal ( HMMMMMM) Mér og Birgittu finnst að fólk, alveg sama hver er, eigi ekki að fara í heimsókn til annarra og lítillækka heimili þeirra. JÁ ÞAÐ FINNST OKKUR BIRGITTU. Það kann bara ekki góðri lukku að stýra. Það eru einmitt svona hlutir sem kalla á stríð á milli flokka. Blóðuga bardaga. Ekki gott. Ég vil samt taka það fram að mér finnst Ágústa Eva stórkostleg leikkona og ég fell gjörsamlega í stafi fyrir að halda þetta út allan tímann. Þanngi að Silvía eða Ágústa, ef þið eruð að lesa, þá eruð þið báðar stórkostlegar hvor á sinn mátann. Núna eru að byrja sumarfrí í vinnunni ( ekki ég samt strax ) þannig að ég verð örugglega ekki sú allra duglegasta að skrifa, en ætla samt að reyna eitthvað. Ég var í útskriftarveislu hjá Dóru frænku á síðasta laugardag. Það var alveg frábært. Hún Dóra mín er rúmlega fimmtug ( sem er samt enginn aldur, er ekki að segja það ) og er sko að nánast að byrja í framhaldsnámi núna eftir tugi ára. Ef þetta er ekki dugnaður þá veit ég ekki hvað dugnaður er. Ef ég hefði nú bara helminginn af hennar kjarki þá væri ég kjarkmikil manneskja. Og hún er sko bara rétt að byrja, var að útskrifast sem félagsliði og er að fara í sjúkraliðann í áframhaldandi nám. Trúið mér hún verður búin með sálfræðina, hjúkrun og félagsfræði áður en við hin getum snúið okkur við. Hún er ótrúleg. Og hún útskrifaðist ekki með lægri einkunn en 9 og samt í vetur var hún að gera upp eldhúsið sitt, frá toppi til táar, sem hún gerði að sjálfsögðu sjálf. Og þá erum við ekki að tala um " gerði það sjálf " sem þýðir hringdi í iðnaðarmennina, heldur " gerði það í alvörunni sjálf " jebbs allt saman. Jæja hætt í bili. knús og kossar |
